benim gençlik dönemlerimde YÖK diye bir kurum yoktu üniversitelerin özerklik ve muhtariyetleri vardı öğretim üyeleri ile talebenin dışında üniversiteye kimse giremezdi hele hele polisin esamesi okunmazdı örneğin bir üniversitede olaylar ve kargaşalar olmuyor ise üniversite de ya ülkücüler hakim yada kominestler hakim sayılırdı genelde ülkücüler bağımsız tek başlarına olurlardı komünistler ikiye-üçe ayrılırlardı maocular, Pekinciler, lelinciler, veya Marksistler olarak adlandırılırdı şayet bir üniversitede devamlı nümayişler oluyorsa ülkücüler ile komünistler arasında denge sağlamaya çalıştıkları anlaşılırdı.şayet bir üniversitede adam vurulmaya başlanmış ise vuran taraf kaybediyor anlamına gelirdi çünkü bütün imkanları kaybetmiş gücünü namluda deniyor anlamına gelirdi şimdi bakıyoruz bu sistem siyasi partilere sıçramış çünkü dayanakları kalmamış işi tehdide döküyorlar veya zorbalıktan medet umuyorlar saldırıya geçiyorlar bu demektir ki iktidar kalp kırızi geçirmiş masaj yapacak kişi arıyor anlamına gelmektedir.rahmetli babam derdi ki bir silahı 40 gün taşırsın bir gün lazım olur derdi.sayın Selçuk özdağ silahın torpidoda ne işi var silah sana mı lazım yoksa torpitoyamı? demek ki bu konuda eğitim almadığınız belli Allah rahmet eylesin benim genel başkanım kurmay albaydı bu konularda bize eğitim verirdi hatta İspanyol paça pantolonu yasaklamıştı paçanız bir yere takılırda düşersiniz dayak yersiniz diye paltoyu bile yasaklamıştı başınıza bürürler de dayak yersiniz diye o gündür bu gündür votkemer giyerim"NEŞTER"
